Seramik teriminin Yunancada Çömlek veya Çömlekçilik anlamına gelen keramos sözcüğünden geldiği düşünülmektedir. Keramos sözcüğü ise Sanskritçe yakmak-pişirmek anlamında bir kökten gelmiştir. Dolayısıyla eski Yunanlılar bu sözcüğü yakılmış toprak veya pişirilmiş kil ürünleri için kullanıyordu. Günümüzde seramik terimi inorganik, metal dışı malzemeleri tanımlamak için kullanılır. Seramik malzemeler çoğunlukla metal ve metal dışı (ametal) öğelerin (elementlerin) bir bileşimidir; grafit ve elmas gibi bazı malzemeler bu tanıma uyamamakla birlikte Seramik malzeme sınıfında sayılır. Geleneksel seramikler kil ve kum gibi doğal hammaddelerden elde edilir. Bu hammaddelere önemli bir ara işlem yapılmadığından geleneksel seramikler, teknik seramiklere göre daha karmaşık yapılı malzemelerdir. Teknik seramikler ( çağdaş seramik , mühendislik seramikleri) ise çoğunlukla yapay malzemelerdir, çeşitli hammaddelerin işlenmesi ve kimyasal tepkimeler sonucunda elde edilirler ve geleneksel seramiklere göre daha basit yapılı daha arıdırlar. Teknik seramikler günümüzde giderek büyük önem kazanmaktadır. Seramiklerde kullanılan silika, magnezya, alümina gibi bazı hammaddeler doğada yaygın olarak bulunur ve oldukça ucuzdur. Seramik malzemelerin metal ve polimer malzemelere göre birçok üstünlüğü vardır. Bunların arasında yüksek sıcaklık dayanımı, kimyasal bozunmaya dayanım, yüksek sertlik ve basma dayanımı, üstün yalıtkanlık gibi çoğu seramikte görülen bellibaşlı özellikler bulunur. Ancak seramik ürünlerin düşük kırılma dayanımı ve metal ve polimerlere göre yüksek tutarı kullanımı sınırlandırmaktadır.

Seramik Bilimi ve Mühendisliği Doç. Dr. Murat Bengisu’nun Kitabını Satın almak için Tıklayınız…